Bowie laat pensioen nog even wachten voor The Next Day

Tien jaar na Reality bracht David Bowie in Australië op 8 maart 2013 eindelijk een nieuwe cd uit. Met een dikke streep door meesterwerk Heroes uit 1977, en daaroverheen een wit vierkant, prijkt The Next Day op de onlangs uitgekomen plaat.

Bowie geeft de wereld vanwege zijn 66ste verjaardag de eerste single, Were Are We Now? kado. Er staan veertien nieuwe songs op, met uiteraard de onlangs uitgekomen nieuwe single, en The Stars (Are Out Tonight). De luisteraar krijgt ook drie bonustracks, zo wordt verder vermeld.

Door een allereerste album in 1967 mag je Bowie gerust een oude rot in het vak noemen. Voornamelijk bekend door de vele imago’s, zoals de eccentrieke stijl in de jaren ’70 waarin Heroes het levenslicht zag, en The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders From Mars zijn creatieve uitlaatklep werd. The Next Day is uiteraard niet vergelijkbaar met deze uitbundige jaren ’70 tijd. Hoewel hij het aftasten en opnieuw ontdekken van zijn muziek absoluut niet heeft opgegeven, heeft hij zijn apartheid duidelijk beperkt.

De cd wordt direct met de titelsong geopend. Dit geeft meteen een lekker catchy, aangenaam geluid met een kleine knipoog naar Bowies wildere jaren. Er wordt plaats gemaakt voor Dirty Boys, waarvan je bijna de blues oploopt.

The Stars (Are Out Tonight) heeft een goed ritme en een fijne flow. Love Is Lost doet een beetje aan strippende meiden denken, wanneer het nummer zijn intrede doet. Misschien komt dat beeld door de bijna vintage televisie serie Flodder, waarin Tatjana Simic ooit eens op Joe Cocker’s You Can Leave Your Head On half uit de kleren ging. Love Is Lost lijkt een beetje op dat nummer met zijn zwoele en mysterieuze sfeer, waarbij een vleugje jazz om de hoek komt kijken. Ballads als Where Are We Now? en You Feel So Lonely You Could Die zullen voor velen niet bepaald klinken alsof er constant blote meiden voor je neus staan. Het zijn de nummers waarmee Bowie menig mens wil raken, en zal bij die-hard fans zeker in de smaak vallen. Uiteraard is er ook sprake van vlottere nummers, die makkelijk in ieders hoofd zal blijven plakken. Valentine’s Day is zo’n song.

Wanneer het tijd wordt om een paar overbodige nummers te skippen, één van de bonustracks Plan, dat instrumentaal wordt gebracht, te beluisteren en I’ll Take You There de swingende afsluiter van de plaat blijkt te zijn, is de conclusie snel getrokken. Vlotte nummers wisselen zich steeds af met zwoele en sexy deuntjes. Al met al zal de algehele cd de luisteraars ongetwijfeld doen denken aan schattige cafeetjes met muziek op hete zomeravonden. Dit schijfje bewijst dat David Bowie weliswaar de leeftijd heeft bereikt, maar voorlopig nog niet met pensioen is gegaan.

Tekst: Saskia Boree

Lees ook:David Bowie gaat als een malle op Marktplaats
Lees ook:Jan Smit signeert 6 oktober in Breda
Lees ook:Album Counting Crows: relaxed, maar weinig vernieuwend
Lees ook:Shoppenblog beluistert Long Way Down
Lees ook:Lady Gaga wereldwijd op nummer 1

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>